زمرهء مقتولين و برخى در نمرهء مردودين ، بعضى متنعم بعضى معذب ، بعضى متحيّر در امر ، بعد از آنكه جميعا در ورطه اولى متردد بودند چون داخل حرم شود بايد حالش حال رجاء و امن باشد ، از سخط و غضب الهى مثل حال مقصرى كه به بستخانه « * » رسيده باشد به مفاد آيهء شريفهء : وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً . 72 جاى زيادى رجاء و اميدوارى همين جاست چه اينكه شرف بيت عظيم و صاحب آن براجى خود كريم ، جا دارد توسعهء رحمت زيرا كه تو در آنجا ميهمان خاص اكرم الاكرمين هستى پى بهانه مىگشت كه تو را يك‌مرتبه در عمرت به خانهء خود دعوت كرده باشد ، اگرچه هميشه ميهمان او بوده‌اى حالا ميسر شده حاشا و كلّا از كرم او كه هرچه خواهش داشته باشى و از او هم برآيد مضايقه داشته باشد ، ما هكذا الظّنّ به جلّت عظمته . 73 اين‌چنين گمانى را به بعضى از اسخياء عرب نبايد برد فضلا عن الجواد المطلق . 74 ديگر حالا تو نتوانى بياورى يا بياورى نتوانى نگهدارى يا از اصل ندانى چه بايد بخواهى يا كارى كنى به دست خود كه مقتضى بذل به تو نباشد تقصير كسى نيست گدائى با كاهلى نمىسازد ، بلى عيب در اينجاست كه غالب مردم كه مشرف به مكه شدند اعظم همّشان اينست كه زود صورت اين اعمال را از سر وا كنند على سبيل

--> ( * ) بستخانه : محلى كه در آنجا بست نشينند .